Drętwienie palców w ciąży i ból nadgarstka. Czy to zespół cieśni nadgarstka?

Czarno białe zdjęcie badania kobiecej dłoni.

Czym różni się zespół cieśni w ciąży od pozostałych przypadków?
Rokowania są dobre i w większości przypadków choroba ustępuje samoistnie!

Drętwienie palców w ciąży jest często objawem zespołu cieśni nadgarstka. Objawy tej choroby w ciąży nie różnią się od typowych ale, przyczyny i przebieg schorzenia jest inny. Objawy drętwienia palców w ciąży wynikają z ucisku nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka i obejmują ból nadgarstka. Może on promieniować do przedramienia, oraz powodować drętwienie lub mrowienie palców i ich opuszek. Dotyczy wszystkich palców i z reguły nie obejmuje palca małego.

Zespół cieśni nadgarstka występuje u 10 % wszystkich kobiet ale aż u 30 % kobiet w ciąży. Co ciekawe większość przypadków cieśni nadgarstka w ciąży, rokuje dobrze gdyż samoistnie ustępuje aż w 85 % przypadków. Natomiast kobiety nie będące w ciąży, u których wystąpiły objawy ucisku nerwu pośrodkowego, w większości przypadków wymagaj leczenia chirurgicznego.

Cieśń nadgarstka w ciąży, jest spowodowana zwiększeniem objętości tkanek na skutek zmian hormonalnych. Gromadzenie się płynów w tkankach nadgarstka i dłoni oraz wzrost masy ciała w przebiegu ciąży, bardzo obciąża cały układ mięśniowo-kostny. Ze względu na ten fakt zmiany są odwracalne wraz z zakończeniem ciąży. W przypadku kobiet nie będących w ciąży, objawy wynikają ze zmniejszania się rozmiarów kanału nadgarstka, na skutek zmiany zwyrodnieniowych. Niestety zmiany tego typu są nie odwracalne.

Które kobiety są bardziej narażone na ucisk nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka?

Wiemy już, że zmiany hormonalne podczas ciąży predysponują do rozwoju zespołu cieśni nadgarstka. Obrzęki wywołane tymi zmianami, powodują nasilenie objawów drętwienia palców w ciąży. Pierwszym objawem obrzęku dłoni jaki zauważają ciężarne, jest utrudnione zdejmowanie pierścionka. Kolejnym stanem wpływającym na rozwój schorzenia, jest cukrzyca ciężarnych oraz nadciśnienie tętnicze w przebiegu ciąży. Każda ciężarna powinna być okresowo badana pod kątem rozwoju tych powikłań.

Godne uwagi jest też, że do uszkodzenia nerwu pośrodkowego może dojść w okresie połogu. Prawdopodobnie wynika to z faktu, że zmiany z okresu ciąży ustępują powoli, średnio do 6 tygodni. Dochodzi w tedy zwiększenie obciążenia nadgarstków, w związku z opieką nad noworodkiem. Zwykle pomoc rodziny i odciążenie matki powoduje ustąpienie objawów.

Czy duże nasilenie drętwienia palców w ciąży, wskazuje na duże uszkodzenie nerwu?
Nie ma takiej zależności!

Generalnie u ciężarnych nerwy są wrażliwsze na ucisk. Dlatego subiektywne odczucia drętwienia palców w ciąży i bólu nadgarstka są silniejsze. Natomiast okres ciąży w jakim zaczęły się objawy, wskazuje na dalszy przebieg zespołu cieśni nadgarstka. Jeżeli objawy zespołu cieśni nadgarstka zaczynają się wcześniej, na przykład w drugim trymestrze, to choroba ma ostrzejszy przebieg. Szybciej również dochodzi, do uszkodzenia nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka. Częściej w tych przypadkach, konieczny jest zabieg uwolnienia nerwu pośrodkowego. Jeżeli początek objawów następuje w trzecim trymestrze, przebieg jest powolniejszy, wówczas leczenie nieoperacyjne daje dobre efekty.

Jakie jest postępowanie terapeutyczne w cieśni nadgarstka w przebiegu ciąży?

Z uwagi na statystykę że 85 % ustąpi w przeciągu 2-6 tygodni po rozwiązaniu, najwłaściwsze jest leczenie zachowawcze. W przypadku bardzo silnego bólu nadgarstka i drętwienia palców w ciąży najczęściej zaleca się tzw blokady. Jest to podawanie leku sterydowego w okolicę nadgarstka. Brak jest informacji, o szkodliwym wpływie miejscowego podania sterydu na płód. Szczególnie bezpieczne wydaje się takie leczenie w trzecim trymestrze ciąży.

Bardzo dobre rezultaty, zmniejszające drętwienie palców w ciąży i ból nadgarstka, daje stosowanie ortez lub stabilizatorów w czasie snu. Chodzi tu o zabezpieczenie naturalnego ułożenia nadgarstka, które w czasie snu bywa zmienione.

Tylko w przypadku niepowodzenia takiego leczenia, należałoby rozważyć decyzje o leczeniu operacyjnym. Warto wiedzieć, że tego typu zabiegi niosą ze sobą minimalne ryzyko, które statystyki określają jako 2% przypadków. Ewentualne powikłania obejmują głównie miejsce zabiegu.

Na końcu warto podkreślić, że każdy przypadek należy skonsultować z lekarzem. Ucisk struktur nerwowych, może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak zanik mięśni. Lekarz specjalista powinien podjąć decyzje co do dalszego właściwego leczenia.

Drętwienie palców w ciąży