Nadpotliwość — przyczyny, jakie badania i kiedy do lekarza

Nadpotliwość ma dwie główne postacie. Pierwotna jest najczęstsza: dotyczy pach, dłoni, stóp lub twarzy, zaczyna się w młodości i nie jest objawem innej choroby. Wtórna wynika z chorób lub leków, np. nadczynności tarczycy, cukrzycy, menopauzy, infekcji, leków przeciwdepresyjnych albo chorób układu nerwowego. Na wtórną wskazują: pocenie całego ciała, poty nocne, początek w dorosłości i pocenie tylko jednej strony ciała.

Nadpotliwość pierwotna — najczęstsza przyczyna

W nadpotliwości pierwotnej gruczoły potowe są zdrowe, ale układ nerwowy współczulny pobudza je zbyt silnie. Typowe cechy:

  • pocenie pach, dłoni, stóp lub twarzy, symetryczne,
  • początek w dzieciństwie lub przed 25. rokiem życia,
  • brak pocenia w czasie snu,
  • często podobny problem u krewnych,
  • nasilenie w stresie, ale także bez wyraźnego powodu.

Tak wygląda większość przypadków nadpotliwości pach, dłoni i stóp. Stres nasila pocenie, ale nie jest jego przyczyną. O nadpotliwości dłoni piszemy szerzej w artykule nadpotliwość dłoni.

Przyczyny nadpotliwości wtórnej

GrupaPrzykłady
HormonalneNadczynność tarczycy, menopauza, hipoglikemia w cukrzycy, rzadko guz chromochłonny
LekiLeki przeciwdepresyjne (SSRI, SNRI), opioidy, insulina i leki obniżające cukier, niektóre leki na nadciśnienie
InfekcjePrzewlekłe infekcje, gruźlica — zwykle z gorączką i potami nocnymi
NowotworyChłoniaki i inne nowotwory krwi — poty nocne, spadek wagi
UżywkiAlkohol, jego odstawienie, duże ilości kofeiny
InneOtyłość, ciąża, zaburzenia lękowe

Neurologiczne przyczyny nadmiernego pocenia

Poceniem steruje autonomiczny układ nerwowy, dlatego zaburzenia pocenia bywają objawem chorób neurologicznych:

  • Neuropatia autonomiczna, np. w cukrzycy. Stopy przestają się pocić, a tułów i twarz pocą się nadmiernie. Ocenę nerwów obwodowych umożliwia badanie EMG.
  • Choroba Parkinsona — napady obfitego pocenia, często związane z wahaniami działania leków.
  • Udar mózgu, uraz rdzenia kręgowego — pocenie jednej połowy ciała lub poniżej miejsca urazu.
  • Zespół Freya — pocenie policzka podczas jedzenia, zwykle po operacji ślinianki.

Nadpotliwość — jakie badania zrobić

Przy typowej nadpotliwości pierwotnej badania często nie są potrzebne. Rozpoznanie stawia się na podstawie wywiadu. Gdy obraz jest nietypowy, lekarz zleca zwykle:

  • morfologię krwi i CRP,
  • TSH, czyli ocenę tarczycy,
  • glukozę lub hemoglobinę glikowaną,
  • dalsze badania zależnie od objawów, np. RTG klatki piersiowej lub badania hormonalne.

Zasięg pocenia można ocenić testem Minora, który wykonuje się m.in. przed zabiegiem z toksyną botulinową.

Kiedy nadpotliwość wymaga pilnej diagnostyki

Zgłoś się do lekarza bez zwłoki, jeśli: pocenie pojawiło się nagle w dorosłości, obejmuje całe ciało, występuje w nocy, towarzyszy mu gorączka, spadek wagi, kołatanie serca lub ból w klatce piersiowej, albo poci się tylko jedna strona ciała.

Z nadpotliwością pierwotną można iść do dermatologa albo neurologa. Różnice omówiliśmy w artykule nadpotliwość — jaki lekarz. Metody leczenia opisujemy w tekście leki na nadpotliwość.

Najczęściej zadawane pytania

Jakie są przyczyny nadpotliwości?

Najczęściej nadpotliwość pierwotna, związana z nadmierną aktywnością układu nerwowego. Rzadziej choroby tarczycy, cukrzyca, menopauza, infekcje, leki lub choroby neurologiczne.

Jakie badania zrobić przy nadpotliwości?

Przy nietypowym obrazie: morfologię, CRP, TSH i glukozę. Dalsze badania zależą od objawów.

Czy nadpotliwość może być objawem choroby?

Tak, gdy obejmuje całe ciało, pojawia się w nocy, zaczęła się nagle w dorosłości albo dotyczy jednej strony ciała.

Czy nadpotliwość może być od hormonów?

Tak. Najczęściej przyczyną jest menopauza lub nadczynność tarczycy.

Skąd nadpotliwość stóp?

Najczęściej to nadpotliwość pierwotna, często razem z nadpotliwością dłoni. Nasila ją nieprzewiewne obuwie.

Nie wiesz, czy twoje pocenie jest pierwotne, czy objawem innej choroby? Neurolog oceni przyczynę i dobierze leczenie.

Zobacz leczenie nadpotliwości 788 931 883

Autor: dr n. med. Sebastian Szklener, specjalista neurolog, Centrum Medyczne Hope Clinic, Lublin. Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej.