Badanie na cieśń nadgarstka – leczenie nieoperacyjne, diagnostyka, rehabilitacja

Cieśń nadgarstka leczenie jaką metodę wybrać?

Ilu lekarzy tyle opinii i ilu pacjentów tyle sposobów leczenia. W niektórych przypadkach cieśń nadgarstka leczy się nieoperacyjnie. W innych niestety musi być wykonany zabieg odbarczenia nerwu. Czy rehabilitacja pomaga i kiedy ją stosować? Żeby dobrze leczyć najpierw trzeba dobrze zdiagnozować. W przypadku cieśni nadgarstka, najbardziej wiarygodnym i miarodajnym jest badanie EMG. To ono określa stopień uszkodzenia nerwu, co pomaga przy wyborze metody leczenia.

Uncja środków zapobiegawczych jest lepsza od tony środków leczniczych. Archibald Joseph Cronin


Cieśń nadgarstka to choroba którą można wyleczyć, oczywiście pod warunkiem że szybko zastosuje się właściwe leczenie. Ważne jest aby skrócić drogę jaką pokonuje chory od momentu pierwszych dolegliwości, aż do wdrożenia leczenia. Badanie oparta na testach prowokacyjnych takich jak test Thinela czy test Phalena może potwierdzić cieśń nadgarstka. Niestety w początkowym stadium choroby, diagnostyka tą metodą bywa bardzo trudna. Warto wspomnieć, że na każdym etapie zespołu cieśni nadgarstka najważniejsza jest, obiektywna ocena przewodnictwa nerwowego. I tu pojawia się elektromiografia czyli badanie EMG.

Udowodnione jest bowiem, że wczesne rozpoznanie cieśni nadgarstka i kompleksowe leczenie, pozwala na aktywność zawodową. W związku z tym zapobiega socjalnym i ekonomiczny następstwom tej choroby. Nie bez znaczenia jest fakt, że w znacznym stopniu choroba wpływa na jakość życia pacjenta. Cieśń nadgarstka, ogranicza w duzym stopniu sprawność manualną kończyn dolnych, a nie leczona może prowadzic do kalectwa.

Badanie-na-ciesn-nadgarstka-leczenie-nieoperacyjne
Badanie na cieśń nadgarstka leczenie nieoperacyjne

Różnorodność metod leczenia cieśni nadgarstka, pozwala na dobranie odpowiedniej dla każdego pacjenta. Zwolennicy leczenia operacyjnego zastosują go w przypadkach gdy, przyczyny choroby mają charakter miejscowy. Mówimy tu o stanach pourazowych, przerostach struktur anatomicznych czy patologicznych rozrostów struktur w kanale nadgarstka.

Natomiast zwolennicy leczenia nieoperacyjnego zastosują go na pewno, gdy cieśni nadgarstka towarzyszą choroby ogólnoustrojowe czy ciąża. Wówczas leczenie operacyjne stosuje się bardzo rzadko. Z zasady wybiera się leczenie choroby podstawowej czy monitorowanie ciąży. O zespole cieśni nadgarstka w ciąży już w kolejnym wpisie.